Sofie in een notendopje

Ook wel lief, Fieke of Vofie of gewoon Sofietjen. En al die namen zijn gelinkt aan een ander deel van mijn leven.

Dingen zijn hier een beetje veranderd. Want er is een nieuwe liefde, die nog geen koosnaampje heeft. Het is allemaal spannend, want er is hier lang een andere liefde geweest. Twee eigenlijk,  want hij had ook een zoon. Ik hem anderhalf jaar de helft van de tijd voor hem gezorgd (co-ouderschap), met de grootste liefde van de wereld. Ik mis dat ventje verschrikkelijk. In oudere blogposts, was ik dus een plusmama. Nu ben ik gewoon intens verliefd en gelukkig met een nieuwe fantastische man. De zoon zit nog steeds heel diep in mijn hart. Maar er is plaats genoeg in dat hart.

Fieke, dat zegt de familie. En die woont ver. In een dorp. Ik zie dat dorp (OLV Waver, nvdr) niet zo graag meer, maar de familie wel. Gelukkig seg. Mijn moeder is verpleegster, mijn vader slager. Maar ze zijn al jaren samen Slagerij Dirk. Ik heb nog een zus die 8 jaar jonger is (Liselot) en een voetballende broer die 3 jaar jonger is (Thomas).

Vofie dat hoor ik al eens op mijn werk. En dat werk is de max. Ik ben een radiochick. Altijd van gedroomd dat ik dat zou worden, maar nooit verwacht dat het ook echt ging lukken. En nog elke dag blij. Want radiomaken is superleuk. Ik ben allround op Nostalgie. Multifunctioneel eigenlijk, een typische vrouwelijke kwaliteit. Ik doe redactie, maak en lees nieuws en verkeer en het leukste van al: ik mag zo nu en dan ook presenteren! Jeej! En reclamespotjes inspreken! Nog meer jeej!

Sofietjen, dat is het Gentse verkleinwoord van mijn naam. Redelijk belangrijk. Want ik ben verliefd. Uiteraard op mijn vent, maar ook geweldig op de stad Gent. Ik woon hier ongelooflijk graag. En dat gaat ver hoor. Ik stoef met mijn bewonerskaart, ik vind dat dus gewoon kei cool. En ik wil hier nooit meer weg. Het is dan ook een groot geluk een Bruggeling tegen te komen die amper 400 m verder woont en hier ook een voet heeft vast gezet.

Wat moet ik nog vertellen?

- Mijn totem bij de scouts was gevoelige Citta. Vertaling: ik ben een emotionele kip.

- Een heel groot deel van mijn vrije tijd gaat naar impro bij de fantastische club The Lunatics. Dat is lachen, hard werken, lachen, vriendschap en zelfs dikke liefde. Ik ben er drie jaar geleden in gerold en ik geniet er elke dag van.  En je komt in gans Vlaanderen  om de mensen te doen lachen. Er volgen ongetwijfeld nog veel posts over de Lunies. Want ze zijn nu eenmaal geweldig!

- Ik hou ook van sport. Jarenlang geturnd en daarna pas echt losgebarsten. Dankzij de uitvinding van een fitnessabonnement met heel veel groepslessen doe ik nu spinning, zumba, fatburning, BBB, stretch en step aerobic. Onder andere. Een paar dagen geen sport, dat betekent een ambetante Sofie. En die wilt ge niet tegenkomen.

- Andere verslavingen: cornflakes, draculatanden, Vitaya, knuffelen en lachen. Vooral lachen. Ik val als een blok voor mensen met humor.

En bloggen, dat stond gewoon al lang op mijn verlanglijstje. We hebben elkaar nu beter leren kennen, ik hoop dat we goede blogvrienden worden!