Wij zijn vandaag naar de Ikea geweest. Heerlijk. Ja, u kan ons goed gek noemen om daar op een zatermiddag aan te beginnen. Maar gek zijn doet geen zeer (gelukkig, anders zou de Dafalgan hier rijkelijk vloeien). En buiten de lange zoektocht naar een parkeerplaats, hebben we geen spat last gehad van drukte.
Integendeel, ik hou wel van wat mensen. Die kan je dan bekijken. En_er_verhalen_bij_verzinnen. Zo was er het koppel dat naast ons zat, terwijl wij zalm met dillesaus en kotbullär met rode saus en frietjes aan het eten waren.Ik zal ze voor het gemak Geoffrey en Valerie noemen, want dat paste er wel bij.
Geoffrey was voor de vegetariche schotel gegaan, Valerie nam alleen een slaatje. (Zo hoort het voor een meisje dat haar figuur wil behouden. We hebben het dan ook niet over de Zweedse taart die daarna op haar lag te wachten). Een jong koppel. Dat zweeg. De hele tijd. Valerie en Geoffrey hebben dus werkelijk geen enkel woord tegen elkaar gezegd. Zelfs niet naar elkaar gekeken. Nu vraag ik mij toch ten stelligste af wat je a.in de ikea komt zoeken als je zo’n hevige ruzie hebt dat je niet meer tegen elkaar praat of b.niks meer tegen elkaar te zeggen hebt maar toch nog verder je stekje gaat inrichten. Either way, I don’t get it. Want in geval a kan het zijn dat een kleine trigger een heuse scene veroorzaakt. In de Ikea dus. Een scene. Op zaterdagnamiddag, als daar gelijk duizenden mensen aanwezig zijn. Tenzij ge dat de max vindt om voor iedereen ruzie te maken, dan hebt ge een goeie plek uitgekozen. Maar anders zou ik voorstellen dat ge het eerst uitpraat. Ik gok dat Geoffrey iets uitgehaald heeft, omdat hij nogal ongemakkelijk draaide. Maar het kan ook dat achter Valerie’s geblondeerde haar niet veel meer schuil ging dan een leeg hoofd. En dat Geoffrey dat achter een vegetarische schotel in de Ikea eindelijk door had. Dat kan ook. Laat het duidelijk zijn, dat ik hoop dat Geoffrey en Valerie er uit komen. Alstublieft.
Maar het hele verhaal van onze zwijgzame buren heeft natuurlijk niks te maken met de reden waarom wij in de Ikea waren. Wij. Om meubels te kopen natuurlijk en prullen, of wat had ge gedacht? Wij gingen dus meubels kopen. En prullen.
Op zich is dat niet heel dringend nodig. We zijn allebei redelijk uitgerust met spullen.
En het zou toch redelijk belachelijk zijn om na niet veel meer dan een maand te gaan samenwonen. Men zou dat echt geweldig impulsief kunnen noemen. Onverantwoord zelfs. Want het is toch niet zo dat we nog niets hebben meegemaakt. Of dat we nog 16 jaar zijn. Welke redelijke mens die verliefd is en voelt dat het geweldig goed zit, zou dat nu doen. Dat zou wel heel erg dom zijn. Dus ik vroeg mij eigenlijk af. Vanaf wanneer mag je dat eigenlijk doen zonder dat mensen raar kijken?
Niet om uw termijn te beïnvloeden of zo. Maar we zouden dat wel met een feestje doen en al. Uiteraard.
